Betalingen
Autorisatiepercentage
Het autorisatiepercentage is het deel van de geprobeerde kaartbetalingen dat door de uitgevers wordt goedgekeurd, en het is een directe inkomstenhefboom voor elk bedrijf dat factureert op basis van opgeslagen betaalgegevens.
Het wordt beïnvloed door de datakwaliteit van de aanvraag, door de vraag of de betaalgegevens een netwerktokens zijn, door hoe de transactie is gemarkeerd (door de klant geïnitieerd versus door de handelaar geïnitieerd), en door de eigen weigeringsgeschiedenis van de handelaar.
Die laatste factor is waarom blind opnieuw proberen kostbaar is, verder dan de verspilde pogingen. Een patroon van weigeringen tegen een handelaarsprofiel kan de goedkeuring van betalingen die anders wel succesvol zouden zijn geweest, onderdrukken — de schade beperkt zich niet tot de mislukte transacties.
Het noemerprobleem: wat telt als een poging
De formule is goedkeuringen gedeeld door pogingen. De discussie gaat altijd over de tweede term, en het is geen pedante discussie — dezelfde maand in dezelfde boekhouding levert materieel verschillende cijfers op, afhankelijk van welke aanvragen je meetelt.
De kandidaten zijn allemaal verdedigbaar. Elke aanvraag die je applicatie heeft verzonden. Alleen aanvragen die een uitgever hebben bereikt, exclusief gateway-validatiefouten en netwerktime-outs. Exclusief transacties die je eigen risicoregels hebben geblokkeerd vóór indiening. Een opnieuw geprobeerde bestelling één keer tellen of elke poging tellen. Nulbedrag-accountverificaties wel of niet meerekenen, die met een zeer hoog percentage worden goedgekeurd en elk percentage waarin ze worden opgenomen stilletjes mooier maken.
Neem een voorbeeldmaand: 10.000 verlengingspogingen, waarvan 9.200 de eerste keer worden goedgekeurd. Van de 800 mislukkingen zijn 500 'soft declines' die elk drie keer opnieuw worden geprobeerd, wat 1.500 verdere pogingen oplevert, en 300 van die betaalgegevens worden uiteindelijk geïnd. Het autorisatiepercentage bij de eerste poging is 9.200 gedeeld door 10.000, of 92,0 procent. Het percentage van alle pogingen is 9.500 gedeeld door 11.500, of 82,6 procent. Het uiteindelijke incassopercentage is 9.500 gedeeld door de 10.000 verschuldigde betaalgegevens, of 95,0 procent.
Drie eerlijke cijfers, meer dan twaalf punten uit elkaar, van één maand uit één boekhouding. Dit is waarom een autorisatiepercentage dat zonder zijn noemer wordt vermeld, geen meting is, en waarom het vergelijken van je percentage met een marketingcijfer van een verwerker of een conferentiepresentatie van een concurrent je helemaal niets vertelt.
Een gemengd percentage verbergt welk probleem je hebt
Een enkel cijfer kan dalen om redenen die operationeel niets met elkaar te maken hebben, en het cijfer zelf zal je niet vertellen naar welk probleem je kijkt.
Als 'hard declines' stegen, heb je een probleem met de actualiteit van betaalgegevens: kaarten die verlopen, heruitgaven die je niet vastlegt, een boekhouding die niet door een updater is gegaan. Als 'soft declines' stegen, heb je een probleem met de financiering door de klant of de timing, en de oplossing is het plannen van nieuwe pogingen in plaats van data. Als weigeringen door uitgeversrisico stegen, heb je een datakwaliteit- of fraudesignaalprobleem, en de oplossing is wat je meestuurt met de aanvraag. Als de daling geconcentreerd is in één land of één kaarttype, heb je een acquiringprobleem en zal geen enkele aanpassing van de herhaalpogingen dit oplossen.
Het percentage is daarom alleen nuttig wanneer het wordt uitgesplitst. De dimensies die de moeite waard zijn, zijn de weigeringscategorie, de BIN van de uitgever, het type kaartfinanciering — credit, debit en prepaid gedragen zich anders — de door de klant geïnitieerde versus door de handelaar geïnitieerde markering, of de betaalgegevens getokeniseerd waren, het land van de kaarthouder versus dat van de acquirer, en het pogingsnummer binnen een reeks herhaalpogingen.
Het beleid voor herhaalpogingen beïnvloedt de meting waarop het wordt beoordeeld
Herhaalpogingen komen in de noemer terecht, en de meeste herhaalpogingen mislukken. Een team dat de agressiviteit van herhaalpogingen verhoogt, zal zijn gemengde autorisatiepercentage zien dalen terwijl het meer geld int, en een team dat herhaalpogingen vermindert, zal hetzelfde percentage zien stijgen terwijl het minder int. Beide bewegingen lijken op prestaties, maar zijn dat niet.
Er is ook een reëel effect onder het artefact, dat dezelfde kant op wijst. Een handelaarsprofiel dat een hoog percentage geweigerde aanvragen indient, wordt door risicomodellen van uitgevers gezien als slechte hygiëne of kaarttesten, en die modellen reageren door minder goed te keuren. Het verminderen van zinloze herhaalpogingen verhoogt dus wel degelijk het percentage, en het verhoogt het ook op een misleidende manier, en het gemengde cijfer kan de twee niet onderscheiden.
De oplossing is om twee cijfers naast elkaar te rapporteren en nooit één alleen. Het autorisatiepercentage bij de eerste poging meet de kwaliteit van de aanvraag: de data, de tokenisatie, de markeringen, de acquiring. Het uiteindelijke incassopercentage meet de kwaliteit van het herstel: het schema voor herhaalpogingen, de updater, de communicatie. Een verandering die de ene beweegt zonder de andere, vertelt je precies waar het effect heeft gehad.
Wat het percentage daadwerkelijk beïnvloedt
De onderstaande hefbomen zijn grofweg gerangschikt op basis van hoeveel ze doorgaans een 'card-not-present' abonnementsboek beïnvloeden, maar de volgorde is een startpunt in plaats van een voorspelling. Welke het belangrijkst is, hangt af van jouw specifieke mix van markten, kaarttypen en de leeftijd van betaalgegevens, en de hierboven beschreven segmentatie is hoe je dat ontdekt voordat je iets uitgeeft.
Wat ze gemeen hebben, is dat geen van hen een instelling is. Elk verandert ofwel de inhoud van de autorisatieaanvraag, de actualiteit van de betaalgegevens erachter, of het aantal aanvragen dat nooit had mogen worden verzonden — wat een andere manier is om te zeggen dat het autorisatiepercentage een resultaat is van hoe het betalingssysteem is opgebouwd, in plaats van een knopje daarbinnen.
| Hefboom | Mechanisme | Uit zich als |
|---|---|---|
| Netwerktokens | Betaalgegevens verouderen nooit, en het cryptogram bewijst de authenticiteit | Minder verlopen en heruitgavefouten, minder weigeringen door uitgeversrisico |
| Account updater | Werkt opgeslagen kaarten bij voordat de betaling wordt geprobeerd | Minder 'hard declines' bij de verlengingscohort |
| Correcte CIT/MIT-markering met de initiële netwerktransactie-ID | De uitgever ziet een geautoriseerde voortzetting, geen losstaande betaling | Een stapsgewijze verandering bij verlengingen, vaak na een platformmigratie |
| Volledige factuurgegevens — naam, volledig adres, postcode | Geeft het model van de uitgever meer om tegen te verifiëren | Minder algemene en risicogerelateerde weigeringen bij eerste betalingen |
| Lokale acquiring in de markt van de kaarthouder | Een binnenlandse transactie wordt anders beoordeeld dan een grensoverschrijdende | Een landspecifieke kloof in het gesegmenteerde percentage dat zich sluit |
| Opvolgen van 'merchant advice codes' | De uitgever geeft aan of en wanneer opnieuw te proberen | Verspilde pogingen die de noemer verlaten |
| Timing van herhaalpogingen rekening houdend met aanvulling | Pogingen vinden plaats wanneer er waarschijnlijk geld op de rekening staat | Hogere uiteindelijke incasso bij hetzelfde aantal pogingen |
| Stoppen met herhaalpogingen bij 'hard declines' | Verwijdert pogingen met nul verwachte incasso | Beide gerapporteerde percentages verbeteren, één ervan daadwerkelijk |
| 3-D Secure bij de initiële door de klant geïnitieerde betaling | Authenticatie verschuift de aansprakelijkheid en voldoet aan verplichte markten | Minder weigeringen die authenticatie vereisen in gereguleerde regio's |
Veelgestelde vragen
- Wat is een autorisatiepercentage?
- Het autorisatiepercentage is het deel van de geprobeerde kaartbetalingen dat door uitgevende banken wordt goedgekeurd, berekend als goedkeuringen gedeeld door pogingen. Het is een directe inkomstenmaatstaf voor elk bedrijf dat factureert op basis van opgeslagen betaalgegevens, omdat elk punt van weigering geld is dat verschuldigd was en niet is geïnd. De betekenis ervan hangt volledig af van hoe pogingen worden gedefinieerd.
- Hoe bereken je het autorisatiepercentage?
- Deel goedgekeurde autorisaties door geprobeerde autorisaties over een bepaalde periode. De belangrijke beslissing is wat telt als een poging: of herhaalde pogingen voor dezelfde bestelling afzonderlijk worden geteld, of gateway-afwijzingen die nooit een uitgever hebben bereikt, worden meegenomen, en of verificaties met nulbedrag worden meegerekend. Elke keuze levert een ander, verdedigbaar getal op uit identieke gegevens.
- Wat is een goed autorisatiepercentage?
- Er is geen universele benchmark, omdat het getal afhangt van de definitie van de noemer en van de mix van de handelaar — kaart aanwezig versus kaart niet aanwezig, eenmalig versus terugkerend, binnenlands versus grensoverschrijdend, credit versus prepaid. Een abonnementenbestand dat jarenoude gegevens factureert in veel markten is niet vergelijkbaar met een binnenlandse eenmalige afrekening. Vergelijk uw eigen percentage over de tijd, gesegmenteerd.
- Waarom is mijn autorisatiepercentage gedaald?
- Segmenteer voordat u een diagnose stelt. Een toename van harde weigeringen wijst op verouderde opgeslagen gegevens. Een toename van zachte weigeringen wijst op onvoldoende klantfondsen of de timing van de herhaalpoging. Een toename van weigeringen door uitgeversrisico wijst op de gegevens die met het verzoek zijn meegestuurd. Een daling geconcentreerd in één land of kaarttype wijst op de acquiring. Een toename van het aantal herhaalpogingen kan het samengestelde percentage verlagen, terwijl de incasso's ongewijzigd blijven.
- Verlagen herhaalpogingen uw autorisatiepercentage?
- Zowel mechanisch als daadwerkelijk. Herhaalpogingen voegen pogingen toe aan de noemer en de meeste mislukken, waardoor het samengestelde percentage daalt, zelfs wanneer de incasso's stijgen. Afzonderlijk leidt een hoog percentage geweigerde verzoeken ertoe dat risicomodellen van uitgevers de handelaar beschouwen als 'slechte hygiëne' of 'kaarttesten' en minder goedkeuren. Het samen rapporteren van het percentage eerste pogingen en het uiteindelijke incassopercentage scheidt de twee effecten.
- Verhogen netwerktokens de autorisatiepercentages?
- Ze werken via drie mechanismen: fouten door verlopen en opnieuw uitgegeven kaarten doen zich niet langer voor, het cryptogram per transactie geeft de uitgever bewijs dat het verzoek legitiem is, en de rijkere netwerkgegevens ondersteunen een beter geïnformeerde beslissing. Hoeveel dat waard is, hangt af van het bestand. Een verouderd abonnementenbestand profiteert veel meer dan een handelaar die nieuwe kaartgegevens accepteert voor eenmalige aankopen.