ACP vs UCP vs AP2 vs MCP: welk agentic commerce protocol is belangrijk?

Het zijn lagen, geen rivalen

Bijna alle berichtgeving over deze protocollen presenteert ze als een standaardenoorlog met een te kiezen winnaar. Die benadering is verkeerd op een manier die handelaren tot de verkeerde beslissing leidt, namelijk om te wachten.

Ze beantwoorden verschillende vragen. MCP beantwoordt "wat kan deze agent benaderen en aanroepen?" UCP beantwoordt "hoe leest een agent een catalogus en bouwt een winkelwagen?" ACP beantwoordt "hoe wordt een aankoop uitgevoerd binnen een AI-interface, en wie verwerkt deze?" AP2 beantwoordt "hoe bewijzen we dat een mens dit heeft geautoriseerd, op een manier die een geschil overleeft?" Eén enkele transactie kan alle vier raken.

Wat veranderde in 2026, en waarom het pleit voor de ontdekkingslaag

Twee ontwikkelingen hebben dit jaar het beeld gereset, en beide wijzen dezelfde kant op.

Ten eerste sloot OpenAI Instant Checkout en herpositioneerde ACP richting productontdekking en door handelaren gecontroleerde ervaringen in plaats van aankoopvoltooiing in de chat. Grote retailers — Target, Sephora, Nordstrom, Lowe's, Best Buy, Home Depot, Wayfair — integreerden ACP voor ontdekking. De revisie van April 2026 omvat afrekenen, betalingsdelegatie, winkelwagen, feed en authenticatie, plus een hook waarmee ACP-bewuste agenten afrekenmogelijkheden kunnen adverteren via MCP toolontdekking.

Ten tweede doneerde Google AP2 v0.2 aan de FIDO Alliance op 28 April 2026, waarmee betalingsautorisatie uit de controle van één leverancier werd gehaald en in een standaardenorganisatie met een lange staat van dienst op het gebied van authenticatie.

De conclusie voor een handelaar: de afrekenlaag is nog in beweging, de ontdekkingslaag is al geconsolideerd, en iedereen die probeerde ontdekking over te slaan en direct naar in-chat aankoop te gaan, heeft daar op zijn minst een deel van teruggedraaid. Bouw nu de machineleesbare catalogus. Het is vereist door elk van deze protocollen en door geen ervan verouderd.

De volgorde die werk niet stillegt

Aangezien de top van de stack onzeker is, is de verstandige volgorde van werken die waarbij elke stap op zichzelf nuttig is en niets ervan verspild wordt als een protocol verliest.

• 1. Machineleesbare catalogus. Server-gerenderde productgegevens met schema.org Product, reële prijs, reële beschikbaarheid, reële identificatiegegevens. Vereist door UCP en ACP, nuttig voor elke assistent vandaag, en het verbetert tegelijkertijd klassieke SEO.
• 2. Een ontdekkingsvlak dat een agent kan indexeren. robots.txt dat de assistent-crawlers toelaat die u wilt, een sitemap, en een llms.txt dat aangeeft wat u verkoopt zonder een model 80 pagina's te laten crawlen om het uit te zoeken.
• 3. Programmatische winkelwagen en offerte. Een API die een bindende prijs retourneert inclusief verzending en belasting, zodat een agent nooit een browser hoeft te besturen om erachter te komen wat iets kost.
• 4. Gescoped, geauditeerde agenttoegang. Voordat u iets externs laat handelen, heeft u per-key scopes, idempotentie en een auditlogboek nodig. Dit is waar de meeste platforms niets hebben, en het is wat agenttoegang van een aansprakelijkheid verandert in iets waar een financiële afdeling akkoord mee gaat.
• 5. Betalingsautorisatie. AP2-stijl verifieerbare mandaten, zodra uw processor ze ondersteunt. Als laatste omdat het de laag is die nog in beweging is en degene die u het minst twee keer wilt bouwen.

Waar PlatformDTC zich bevindt

PlatformDTC levert stappen één en twee als platformstandaarden in plaats van plugins — webwinkels server-renderen gestructureerde productgegevens, en de ontdekkingslaag wordt gegenereerd uit de routestructuur zodat deze niet kan afwijken.

Stappen drie en vier zijn de Agent Gateway: een gescoped API waar elke door een agent aanroepbare operatie een idempotentie-sleutel, een auditrecord en een toestemmingsscope gekoppeld aan de aanroepende sleutel draagt, en waar elke actie die geld uitgeeft stopt bij een menselijke goedkeuringspoort voordat deze wordt uitgevoerd. Dezelfde operaties worden blootgesteld als MCP tools, zodat een assistent ze direct kan ontdekken en aanroepen.